عزيز برادر! من هر چه متن سعيد را خواندن نشانی از کم عمق بودن در آن نديدم. بايد بيشتر توضيح بدهی که مردم بدانند چرا به نظر تو اين نوشته ضعيف است. به نظر من نوشته‌ای است بران و دليرانه. اگر می‌گفتيم او مقايسه کرده است اين زمان را با آن زمان و مقايسه‌ای بی‌ربط کرده است، شايد حرف‌ات جايی داشت. ولی مقايسه‌اش کاملاً به جاست به نظر من. او می‌گويد فرض کنيد حسين در اين زمان زندگی می‌کرد. چه می‌شد؟ اين فرض، نمونه‌های بی‌شماری در روايت‌های دينی دارد. شک داری؟ نگاه کن به رواياتی که درباره‌ی ظهور امام زمان می‌آيد و کسانی که او را به امامت نمی‌پذيرند. در نتيجه من فکر می‌کنم سخنی که او می‌گويد بسيار به جاست. چيزی که نوشته‌ای بسيار سربسته است. بايد موارد محل ادعا را به روشنی تقرير کنی و بعدت نقدت را هم به همان روشنی بنويسی. ............................................................ داریوش جان ممنون از اظهار نظرت. قبول دارم که سخنم خیلی سربسته است و قضاوت در مورد نوشته ی حنایی کاشانی کاملا به خواننده سپرده شده است، اما عدم دقت و غیر علمی بودن نوشته ی مذکور از بند بند آن هویدا است. او تصویر کلی ای از زمان حکومت یزید ارایه می دهد که نماینگر جامعه ای بسیار آزادتر ازشرایط امروز ایران است. گویی هیچ فشاری بر حسین و یارانش نبوده است و ...در صورتی که تاریخ (که معیار ما درمقایسه است) تصویری کاملا متفاوت ارایه کرده است. اختناق وخفقان تا حدی بوده است که نه تنها کسی یارای ابراز مخالفت را نداشته است بلکه همگان از جمله حسین- نواده ی پیامبر را به اجبار برای بیعت با یزید تهدید کرده و به قتل رساندند.و یا در جایی که صحبت از پلیدی قرن بیستم رانده است نیز باز هم تناقضات فراوانی وجود دارد. زندگی بشر همواره توام با حضور رهبران بوده است. چنگیز، تیمور، اسکندر و صدها اسامی ریز و درشت دیگر چه تفاوت بنیادی ای با رهبران قرن بیستمی دارند؟ از حنایی به عنوان آدمی روشنفکر و اهل فلسفه انتظار تحلیلی محققانه و مبتنی بر بحث های مدرن پیرامون قدرت و سیاست می رود نه نوشته ای استوار بر مفاهیمی چون مردی و نامردی و....